Ook derde editie Eendagsfilm een succes!
Zaterdag 14 juni ’08, Meneer de Wit, Amsterdam
(klik hier voor de foto's)
 foto: Jan Coolen (c) 2008 Een klein gejuich klonk toen de eerste kan koffie op de bar geschoven werd.
Het was 8.45u en één voor één kwamen de vijf groepjes filmmakers met kleine oogjes naar binnen gesjokt. Blijkbaar is het een regel dat filmmakers meer nacht- dan ochtendmensen zijn.
We stonden in een studio van Meneer de Wit, waar doordeweeks salsalessen en acteurstrainingen gehouden worden, maar vandaag was dit het terrein voor Eendagsfilm. Hier zou diezelfde nacht vanaf 24.00u een programma te zien zijn, waarvoor de filmpjes nog gemaakt moesten worden.
Sommige groepjes waren nog incompleet door katers en stilstaande treinen, maar desondanks werden iets na negenen de enveloppen uitgedeeld met het thema: “Love: the new sex”. Een thema aangedragen door het festival Pinched, waarvan deze Eendagsfilm in het teken stond.
Drie groepjes renden gelijk weg om hun schamele 15 uur zo efficient mogelijk te spenderen. De twee andere groepjes vonden een peuk en nog een kop koffie minstens zo efficient.
De verschillende manieren van werken beloofden al een brede diversiteit aan filmpjes. Nadat hij fronzend het thema had bekeken pakte Daan de Bakker –een groepje op zichzelf- gelijk weer een trein terug naar zijn hometown Utrecht om daar zijn 8mm camera liefdevol te laten ratelen.
Een ander groepje met de spannende naam “Duizend liter melk” zocht ook hun thuisbasis op, voor hun: Amersfoort. De rest gebruikte grotendeels Amsterdam als decor. Het groepje “Shoebox” had zelfs een studio geregeld, die lichtdicht werd afgeplakt en vervolgens heel precies werd ingericht met bouwlampen, en een geluidshengel.
Het groepje van Tobias, Tim en Eefje maakte voor een aantal shots nog een uitstapje naar een buitenplaats met een onbestemde naam en kwam toen weer terug naar Meneer de Wit, wachtende op hun acteurs.
 foto: Jan Coolen (c) 2008 De “Soepergroep” van Cas, Joerie en Hugo leek het in eerste instantie wat rustig aan te doen, ze waren niet uit Meneer de Wit te krijgen. Een tweede pot koffie ging leeg, er werd gesproken, gekrabbeld, nog een peuk opgestoken, gelachen, gestreept en vooral nog meer gelachen. Bij de bushalte ging een eerste joint aan. Op weg naar Hugo’s woonkamer werd de Albert Heijn nog bezocht, natuurlijk, op een lege maag kan niet gewerkt worden. Er ging ook gelatine en bloem mee in het mandje, ofwel zou er nog een taart gebakken worden, danwel waren de heren weer eens iets smerigs van plan…
Het groepje van Tobias wachtte nog steeds op hun acteurs.
En wachtte.
En wachtte nog wat meer.
3 uur lang en toen konden ze weer aan de slag.
 foto: Jan Coolen (c) 2008 Uiteindelijk had iedereen min of meer op tijd een filmpje klaar en een goedgevulde zaal werd die nacht getrakteerd op een bijzonder filmprogramma met leuke discussies en nagesprekken. De nagesprekken werden vooral opgewaardeerd door de aanwezigheid van het deskundigenpanel, bestaande uit Marije Janssen: de initiatiefnemer van het festival Pinched en Jennifer Lyon Bell, regisseuse van erotische films.
Een aantal makers verraste zichzelf met hun resultaat. Voor Daan was het de eerste keer dat hij voor een filmpje een mens close-up in beeld bracht: “toen ik het thema kreeg dacht ik, wat moet ik hier nou mee, stelletje klootzakken, maar uiteindelijk ben ik heel blij met wat eruit is gekomen, ik moet jullie daarvoor bedanken”.
Experiment, op zoek naar de grenzen en respectvolle kritiek zijn de pijlers waarop het festival draait. Wellicht kwam dat nog nooit beter tot uiting dan deze laatste editie. Proficiat aan alle makers! |